
harita metod, kareli deftere notlar aldığım zamanlar.
fotoğraf çekmeyi, kamera kullanmayı yani kelime karşılığı olarak ışıkla boyamayı ve şarkı söyleyen kadınları dinlemeyi; günah addedenlere karşı, durduğum yerde potansiyel enerjimi korurken, tek ya da değil kelimelerim tükenecekmiş durumu da yok ortada. sipariş sanatçısı hiç olmadım.











fotoğrafta bir sentaks hiç yoktur. bu, fotoğrafı dünyayla tartışma yeteneğinden yoksun bırakır. nesnel zamanın bir parçası olarak makina, âna tanıklık eder. fotoğraflar olgular dünyasıdır ama, olgular hakkında tartışma dünyası değildir.

Yorum bırakın