gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından

Sol baştan üst: Nisan 2022 – Akyazı, Kardeşim, Babam ve Ben, Şampiyon Trabzonspor.

Sağ baştan üst: Kuzey Ankara Kampüsü, Tedx etkinliği, Ekim 2022

Orta- düz: 1-8 Haziran 2013 Türkiye

Sol baştan alt: Şubat 2023, Trabzonspor Tribünü, Türk futbol tarihimizin en unutulmaz koreografilerinden biri

Sağ baştan alt: Hazırladığım ve kendim oluşturduğum, kimin çalma çabasında olduğunu bildiğim bir Spotify listesi

fotoğrafta bir sentaks hiç yoktur. bu, fotoğrafı dünyayla tartışma yeteneğinden yoksun bırakır. nesnel zamanın bir parçası olarak makina, âna tanıklık eder. fotoğraflar olgular dünyasıdır ama, olgular hakkında tartışma dünyası değildir.[1]

harita metod, kareli deftere notlar aldığım zamanlar. Arkadaşımla yanyana çektiğim Satranç Kültürü adında bir kısa, bir de yüzmediğim deniz kalmadığı zamanlarda tek başıma çektiğim Su Altı Dünyasına Giriş projesi; sinema sektöründe “Asfaltın Altında Dereler Var” adıyla bilinen ve ekibiyle eş zamanlı ama tamamen bağımsız çektiğimiz ve kar amacı gütmeden Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi’nde okuyan 3 arkadaş çekip kurguladığımız Ankara’nın Kayıp Dereleri projemiz haricinde;  kendim vizualize edip, ses dahil bütün kurgusunu kendim yaptığım Sosyal Bilimlerle Fiziki Sosyete Arayışları https://youtu.be/CBsO_1oi8Zs projem dışında hazır ve bekleyen, çekmediğim üç kısa daha var; öğrenciliğe devam ederken.

fotoğraf çekmeyi, kamera kullanmayı yani kelime karşılığı olarak ışıkla boyamayı ve şarkı söyleyen kadınları dinlemeyi; günah addedenlere karşı, durduğum yerde potansiyel enerjimi korurken, tek ya da değil kelimelerim tükenecekmiş durumu da yok ortada. sipariş sanatçısı hiç olmadım.

“Yanyana, Elele Sevdiğim İnsanlara -Kalpten Kalbe- Adadığım Düşünceler”

Troller ve teröristlere karşı; sevdiğim ve değer verdiğim hayatımda kısa süre bulunan, ya da, ne zaman arasam birlikte zaman değerlendirebileceğim onca kişi varken; meydan okuduğum insanımsı yaratıklara, yabancı kalıp; tek başıma ve kimseden yardım talep etmeden; meta değil, reel hayatta yaşayıp paylaşımlarımı her zaman çevrimiçi sürdürdüğüm bu zamanlara kadar; sabahlara kadar kitap okuyup, neredeyse hiç devamsızlık yapmadan; lisans-lisansüstü eğitimimi alıp, öğrenimime devam ederken; unuttukları yıllardır, yollardır; yorum yapma yeteneği bile bulunmadan -sosyal medya kullanıcısı değil- medyada realite creator olarak bu zamana kadar paylaşımlarım hiçbir zaman anonim olarak yapmadım. Yolumu belirlerken “kimseden değil, kendimden- öğrendiğim çok şey varken, ailemin emeklerinin heba edilmesi çok zamandır; -anlatılan senin hikayendir- hikayesine denk düşmediğim zamanlarda TV kültürü de iktidar değil hükümsüren kültürsüzlerin bizden arakladıklarıyla tümledikleri para desteleri, depremzedeler yardım beklerken zamanında değil yıkım ve çürümüş zihniyetleriyle nefret dilini sürdüren benim hiç oy vermediğim şuanki cumhurbaşkanınıza, bundan dolayı hayatım boyunca adımı, adımlarımı ve ailemi hayal kırıklığına uğratmadan tek, yanyana, veya ayakoyunları yapmak dışında hiçbir şekilde ülkedeki iletişim, ulaşım, yardım ağını organize edemeyenlere karşı, örgütsüz değil, zihinsel olarak ve birikimsel olarak, devlet okullarında öğrenimimi sürdürüp; en temel olarak aile ve sonrasında kreş-anaokulu-ilkokul-ortaokul-lise-üniversite eğitim hayatım ve Covid 19 sonrasında iş bulamama değil, hükmedenlerin medyasında yaratıcı bir mekanizmaya kendimi adayacak hiçbir koşul şimdilik benim tek başıma yapmaya ve altyapısını sağlam tuttuğum, disiplinli çalışma koşullarımdan, daha fazla tatmin etmeyeceğinden, bütün kararlarını kendi veren bir birey olarak; X-Y-Z kuşağından, kaçanlara değil; kalanlardan yardım talep edene yardım eli uzatmadım mı?

“bir önerinin lehine ya da aleyhine konuşurken argümanlarımızı dayandırmamız gereken kuralların hepsini sergilemiş” bulunmamaktayız. Çünkü yapmaya çalıştığımız ve yaptıklarımıza karşı, neleri, ne zaman ve kime söylediğimizi ve bunları neden söylediğimizi ekleyip, karşılaştırma adına da müsaade ederek, karşıma bir sistemsel arıza çıkarmadan evvel, birey olabilemeyen kimselerle, sıradan ve boş muhabbete ayıracak bir dakika bir saniye bile zamanım yok.

daha önce de söylediğim şekilde; hayatı 61 saniyeymiş gibi görüyorum, gurbette gençlikte, evde ya da memleketteyken de sevdiğim ve sebepsizce benden kaçanları, ya da, kaçacağımı düşünenlere karşı, pentagona değil, PENTAGRAM’a kulak verenlerin zaten bildiği şekilde;

2010-2011 ve 2021-2022 sezonunu Trabzonspor’un şampiyonu olarak bitirdiğini söylemekten yorulmayacağımı da bildirirek, çok canı sıkılıp kuş vurmak isteyenlere, ders almadan ders verilemeyeceğini de son olarak ekleyip bunu burada bitireyim.

[1] savunma mekanizması – gündüzleri geceymiş gibi (onurberkaysuicmez.wordpress.com)