gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından

biz de bebeymişiz zamanında, ancak bu memlekete bakışımız değişmemiş.

x’teki kapak fotoğrafımda akyazı’da antalya maçı sonrası şampiyonluğu kutlarken kardeşim Utku Serhan Suiçmez, babam Baki Remzi Suiçmez ve ben varız.

burada da kardeşim, annem Aşkım Suiçmez ve ben.

“nefes: vatan sağolsun” yetmişti, devam filmini seyretmeyeceğim. terör ve bizden yaşça küçük ana kuzularının öldürülmesi böylesine güzel bir coğrafyada hâla devam ediyorsa bunun nedeni biz değil, ülkenin tepesine çöreklenmiş yönetemeyenlerdir.

dün haber düştüğünde moralim bozuldu ve hâla şehide kelle diyen zihniyetle hiçbir şey değişmeden yönetilmeye devam edersek 12 saatlik zaman dilimi de kullansak, 24 saatlik zaman dilimi de, ülkemizin başkentinde yaşadığımız ân, bizden başkalarının doğru habere erişemediği filistin’den ne farkımız kalır, bilmiyorum.

filmin çekildiği toroslardaki karlı dağda bir fotoğrafım var demiştim, gri. mavi renk tonlamasıyla “the future champion of the world” yazılı. yıl 2009’un 2010’a bağlandığı zaman olmalı. belki bireysel olarak aldığım onur belgeleri, teşekkürler hep boş durumda, ama kütüphane ve arşivin değerini bilirken her durumda, rusyada hem erkek hem kadınlarda minimum askerlik yapma yaşı 30’a yükselmişken ben benden yaşça küçük komandoların doğudaki dağlarda şehit düşmesini plansız ve bütün alanlarda olduğu şekilde şirketler üzerinden sipariş usülü çalışan bir askeri oluşum varken, kız ya da erkek farketmez, fakir çocukların öldürülmesine dayanamayan bir halk varken, ya da, olmalıyken; cumhurbaşkanı ya da komutanlar neden vebali bizim boynumuza diyemiyor? ve her seçim zamanı tekrarlanıyor. dün akşam, halk otobüsünden birkaç durak evvel inip yürürken düşündüm. bu ülkede sadece tek bir tek adam varsa o da beş kuruşsuz rütbesiz kalsa da yedi cihana karşı çarpıştığı cepheler ve kurulması şart olan zamanda Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni kuran Atatürk’tür.

%50’sinin hiçbir şekilde tasvip etmediği şekilde hâlen iktidarda kalabilenler sorumluluğu ve yıkımı yapıp yapıcı davranmaya çalışmadan ülkemizi yönetemediği ortadayken, buradan yine ve yeniden bildiriyorum. eğer ki sevdiğim birilerine, ya da, bu ülkede terörden bağımsız yaşarken öldürülen ya da şehit olan, benden yaşça küçük ya da büyük demeden zamanımı yıktığınız memleketi yapmaya aday sağlam bir takım kurarım ki, ne kantır terörist ne de başka bir silâhlı oyun oynamadan, son olarak hem saha hem de masada kazanmak nedir, birlikte bakalım sevgili ailem ve aile dostlarım.