ONUR BERKAY SUİÇMEZ – 19.03.2024
buradan öncesi akademik.
kendi sorduğum soruyu ben bile yanıtlarken zorlanıyorum. çünkü, matematik, sayılar dışında ezbere dayalı olduğundan not yüksek olsun diye değil aklımızda kalsın diye lise sıralarında sıralarımıza yazardık. formülize etmeyi pek hatırlamıyorum. zaman ve mekanı, kamera ve optik aracılığıyla şark kurnazlarına emanet etmediğim fotoğraf ve videolarım zaten bana ve sevenlerime özel duruyor hem online, hem basılı arşivde, zaten var olan ailem arkadaşlarım ve tanımaya çalışanlarım yeterince çokken, milyonluk takipçili ünlü olmak trol işi, denizcilik terimi olarak tarayın bakalım trol neymiş. benim alakam yoktur kurumsuz iletişim başkanlığıyla. başlangıçtan sonra yeniden başlama aşamasındayım, halen daha.
ben bazı ve hatta çoğu ilişki, arkadaşlıklarımı yazmadan bitiremiyorum. madem sevenin sevenim sevmeyenimden daha az, tek başımıza devam edelim yaşamaya.
Yüksek lisans tez bitirme aşamasında, “belki doktoraya da kabul alırım” düşüncesiyle hareket ederken hiçbir koşulda hak ettiğim puanı alamadığım ÖSYM ve sisteminin benim çağımda olmayan puanlama sistemlerini eleştirmektense, tezimi yazayım, bitsin ve YÖK sistemine girsin diye, biraz dağınık, çoğunlukla odaklanmış bir şekilde çalışıyorum.
buradan sonrası özel.
Eylül ve Ekim’de birbirine varmak ya/ya da evlere dağılmak başlığından Van Gölü Ekspresi’nde kısa bir yolculuğa doğru Hilal hanımcığımla.
1 ekim miladımızdı, ayrıca hicri takvime göre 9 ekim, 26 eylül 1439’daki ben daha doğmadan evvelinde yaklaşık yarım yüzyıl önceki doğum günüme denk düşerken; bu yıl 26 eylül de kâdir gecesine denk düştü. ailemle bir pasta bir mum üflemiştik, yetti, şimdi onunlayken, birlikte güzel günlere odaklıydım.
Gök gürüldüyor, yağmur az ama bugünden sonra daha rahatlarız serin serin bir sonbahardan sonra, ilkbaharda da havadan sudan konuşmaları kısaltıp. Tanıştık ve oldu bitti olmadı ilk defa, şansıma mı desem, şanssızlığıma mı? Bilmiyorum.
FİYAB 9. işlik vesile oldu tanışmamıza. Hepimizden, bir fotoğraf çekilmesi talep edildi. Herkes, aceleyle birbirinin fotoğrafını çekmeye çabaladı, ama kimse birbirinden gözlerini kaçırmadı.
Hikayemizin bu bölümü yani başlangıcı ne düğüm ne de dönüm noktalarında bakışlarını da kendini de benden kaçıracağını tahmin bile edemediğim bir güzellik yanıma oturduğunda öyle hoş bir koku kapladı ki etrafı, sanki burnumdan aldığım nefesle direkt kanıma karışıp beynime ulaştı ve yanıma oturmuş olması bizim kaderimizin ortaklaştığını düşündürtecek halde fena bir noktada başladı.
En başta konuştuğumuz şekilde, acele etmeyelim yeterliydi. çok zamanımız var, daha başlangıçtı ve tanışmaydı. hepimiz aynı yerlerden yollardan yürümesek de ortada bir zamanda buluştuk, birbirimizi tanıyıp tanımamak, birlikte çalışıp çalışmamak da bizim elimizde. bana, ekip lâzım. elini tutup bırakmam demeden de yönetilme talebi olmadan yönetirken birlikte çalışma her zaman aklımdaki çalışma modeli. bu dönem biraz planlamayla çözerim problemleri.
Haddimi hiç aşmadım demiyorum. ama ülkeyi yönetenlerden bir gıdım bile memnun değilken, sepetçiler gün yüzünde, sanatsa diplerdeyken ben de derinlere daha fazla alıştım.
İnandırmak için çabalamıyorum. yaşarken beni, ben de yaşarken, toplumsal olarak kalitemizi ortaya dökerken öyle basit bir şekilde hiçbir zor veya kötü duruma boyun eğmeden nasıl devam edeceğimizi birlikte devam eden yolculuğumuzu sürdürebilir ve daim kılacağız diye düşünüyorum.
gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından 
Yorum bırakın