Onur Berkay Suiçmez
22 Ağustos 2025 – Sürmene, Trabzon
yıllıklara bakan, kimler; kiminle yan yana, kimler kiminle yanyana ayrımına varabilir.
bu, hem ortaokul hem lise için geçerli.
ben anadolu üniversitesi’nde okurken; palto film günlerinden birinin title’ı yâni başlığı “sinemadan çıkan insan” dı. sadece seyirci olarak bulundum.
uzun zamandır sinemaya gitmememin birinci nedeni büyülü fener kızılay sinemaları’nın bana yaptığı ve herkesin mesleği yokken işinin olduğu sistemsiz sistemde işsizliğime gerekçe oluşturucak 1 nisan şakası; ikincisiyse çıktığım hiçbir yolculukta yarı yolda bırakmadığım arkadaşlar ve beni “left me on the read” durumunda bırakan kız arkadaşlarım.
tek kırgınlığım, sinema’dan çıkan insanlara olsa hadi neyse de; bazı insanlar bir film seyrettim hayatım değişti diyebilirken, en büyük kırgınlığım beni hâddimi ve hattimi bilmek durumunda bırakan türkiye’nin politik iklimi.
her neredeysem orada ben benim zaten, yalnızsam da değilsem de bu benim problemim.
behzat ç. de savcı esra yıllar sonra dönmüş, ankara’ya dönünce seyrederim. ama, yanıtsız bırakılan bir yaşanmışlık etimesgut anadolu lisesi’nde okurkenki sıra arkadaşım, en yakınım zeynep nisan’ı da, hayatımdan istemsizce çıkan sonraki arkadaşlarımı da bana getirmeyecek bir hayat şartları olduğunun farkında olaraktan.
gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından 
Yorum bırakın