gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından

ONUR BERKAY SUİÇMEZ

05.01.2026 – Ankara

kapalı devre iletişimi bilmiyen ve kendilerini ait olmadıkları kalabalıklarla sürtmeye adamış gençliğin bir parçası olmadan mutsuz ve yalnız tek başına geçen gecelerde, normâl insan hiç mi bir şey düşünmez diye düşündürme gayretinde bile bulunmadan o kadar birbirinin yansıması olan vasat bir toplumun parçasısınız ki ben tek başıma olmaktan yine gram utanmıyorum.

ilkokul ve ortaokul ve lisede de sınıftaki tek trabzonspor’lu bendim, teker teker adı ve rengi birbirinden başka bir semtimiz yok, şehrimiz var ve dışarı pazarlamıyoruz.

okumayı seviyorsunuz diye okutma, okumayı sevmiyorsunuz diye de okutmama derdim yok. biraz sade biraz da karışık durumlarda herkesinin birbirinin aynı olduğu duygu ve durumlarda ben biraz daha hızlı yükseliyorum diye sizden bir değilim, ki, ayna kuramı nedir bilmeden herkesi kendisinden ibâret sanan vatandaşlara yeni yılın ilk pazartesinden şöyle sesleniyorum; “hiçbirimiz, hepimiz bir aradaykenki kadar başarılı değiliz.” bu cümleyi şunun için tırnak içerisinde belirttim. ne hiçbiriniz ne de hepinizle alâkam var, ben benim, tekim ve derdim değil, afedersiniz dikimin kılı bile olamayan birkaç trolden duyduğunuz uydurma hikâyeler duyup şandan itibârdan tasarruf etmeyen beni benden tanıyın dilerim.