Allame Acoustics – Hayalin Yeri Yok (Official Video) – YouTube
Yazı başlığında diğer bir deyişle diye eklediğim Trabzon’ lu bir rap sanatçısı Allame lakabıyla bilinen, tanışıklığımın bulunmadığı ve çıkış şarkılarından Hayalin Yeri Yok şarkısını keşfettiğimden beri, manik depresif ruh haline hitap eden diğer birçok şarkısıyla dinlemeye devam ettiğim, Trabzonspor’un 2019 sezonunda şampiyonluk mücadelesine de Yanyana şarkısıyla destek veren sanatçının lakabının anlamı üzerinden; Allame-i Cihan gelse, Trabzonspor bir kere daha şampiyon olmaya başladı mı kutlamalarımız devamlı hale bürünecektir diye zamanın akmasını beklemeye devam ederken;
27 yaşındaki ben ve akranlarımın ve hatta bizden küçük çocukların; eskittikleri çocukluğumuza ayar olarak; yüz hatlarımızı okuduğunuzda mutluluktan mı hüzünden mi ağladığımızı ayırt edemediğiniz Bizans yayıncılarına karşı,
21′ 22’ sezonu, Nisan sonundaki şampiyonluk maçında, maç henüz bitmeden sahaya atlayanlardan olmayıp, bize yakışmaz deyip son düdüğe kadar bekleyen taraftarlardan biriyken; hem rakip takım oyuncuları ve teknik ekibi hem bizim takım karakterini ortaya koyarak, belki birkaç hafta önceden bile kesinleşebilecek şampiyonluğumuzu, yine Karadeniz’de hafif yağışlı bir bahar sabahına kadar silahsız ve boş tenekelerden çıkardıkları sataşmalara he deyip yürürken, 1 Mayıs ve ötesinde, ailecek ve tribünde de kendi halimizde, farklı farklı ve dünyada yankı bulacak şekilde kutladık.
Kale önündeki karamboller hücum ve defans taktik dengesini oturtmadan, mekanik ve zevk vermeyen oyunlarla, 1-0 olsun bizim olsuncu mantıkla kazanan teknik direktörlerin en bilinen oyun tarzını yansıtmaya devam ederken; Türkiye’deki hiçbir takım ve teknik direktör; doğup büyüdüğü topraklarda, Avrupa’ya katılımı, henüz düzenli ve devamlı hale getirememişken, sadece taraftarların hayal ettiği ve konsol oyunlarında menajerlik oyunlarında zaman harcayan çocukların bilgisayar oyunlarından yayıncılık düzeyinde para kazanması başladığından bu yana, ne yayıncı kuruluşlar, ne taraflı spor kanalları maçlar dışında seyrediliyor ne de sosyal medyada becerilerini kullanamayan medya kanalları.
Kulüp başkanı Ağaoğlu başkanlık döneminde kuzey ülkelerinden bir forveti yollayıp diğerini almaya devam ederken, gol kralı çıkarmak adına (Fatih Tekke, Hami Mandıralı, Shota Arveladze, Alexander Sörloth, devamı yıllar yılı eklenecektir) ırkçılık barındırmayan bir tarihi olan Trabzonspor, 2022 Süper Kupa’yı da alıp, Süper Ligteki iki maça galibiyetle başladığında önceki sezonu birinci bitirip kaldığımız yerden devam ederken; kanal farketmeden yapılan taraflı spor yayınlarına da başkalarınca devam ediliyor.
Resmi dili Türkçe, başkenti Ankara olan Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nde, paranın ve kanalların akışındaki Istanbul medyası üzerinden algı dizaynına maruz bırakıldığımız zamanları coşkulu bir şekilde arkamızda bırakamıyoruz bu yüzden.
“Trabzon ‘not Constantinopole, just Trabzon.” ve bu yüzden bize her yer Trabzon.
15 Ağustos 1461, hem Trabzon’un hem Türkiye’nin tarihinde önemli bir yere sahipken;
Kültürel olarak Roma ve Bizans İmpartorluğu’ndan da bulunmuş olduğu Karadeniz coğrafyasındaki diğer kültürlerden vatandaşlara da misafirlik konusunda, savaş söz konusu olduğundaki durumlar haricinde her zaman dost canlısı bir halkımız olsa da, günümüzdeki Misak-I Milli sınırlarında Türkiye’nin her bölgesinde yaşayanlar tek başına kalan, bırakılan veya ezik durumda lanse edilmeye çalışılan, karşılığını da hem yerelde hem gurbette; Anadolu devrimini; ne askeri darbe ne diktatörlük, tam bağımsız Türkiye koşullarında yeniden ve yeniden devam ettiriyoruz, yayıncılıkta tarafsızlık ve özgür medyaya kavuşacağımız ya da yaratıcısı olacağımız, her koşulda bizim neslin geleceğinde mavi ufuklara baktığımızda görülüyor.
Avrupa düzeyinde, yurtdışındaki ilk şubesinin açılışını, ilk defa Trabzonspor’un 2011-2012 Şampiyonlar Ligi’nde grup etaplarına katıldığı yıl başlatan, reklam ve sponsorluklarla büyüyen sözde yerli Yapı Kredi Bankası; hem reklamcılıkla hem iktidar bağlantılarıyla; o zamanlar sadece kendi televizyon kanalında programlar sunan çapraz medya sahipleriyle bir arada, ülkeye sanat, spor ve kültür adına kaybettiği zamanı borçluyken; paranın ve kültürsüz şovlarının seyredilmesiyle birlikte büyüyüp zenginleştikçe, sahip oldukları platformlara da elini verip kolunu kaptırmayı düşünmeyen, korsan yayıncılığın karşındaki bir avuç kitleye de kendi itibarsız reklamlarını bombardıman halinde yayınlamalarının karşılığını; her şeye bir tık mesafedeki online ortamda, yabancı yayıncıların ücretsiz, tarafsız ve kesintisiz maç yayınlarının da bulunduğunu fark etmemişler gibi görünüyor.
“Oyuncular insan olmasaydı, ben asla kaybetmezdim.” cümlesini yaklaşık 18 yıl önce kullanan Marcelo Bielsa, sadece 2004 Olimpiyat oyunlarında Arjantin’le kazandığı altın madalya harici hiçbir başarı elde edememesine rağmen, hem farklı pres yöntemleri hem de koşu mesafesine dayalı, rakip ya da maç skoru fark etmeksizin mücadele eden futbolcularıyla, taktik ve teknik harici hiçbir şey konuşmayıp mesafesini koruyan; basın toplantılarındaysa, kim ne sorarsa saatlerce sürdürebildiği cevaplarıyla hem doğduğu topraklarda hem de Avrupa’da, kendisinden eksiltmeden, kendisinden katarak çok şey öğrettiği, kağıt üzerinde daha başarılı büyük takım direktörlerine de dersler vermiştir.
Avcı da belki hiçbir kupa kazanamamıştı Trabzonspor’dan önce ama takımı toparlayıp, liderliğini kanıtladı, kazanmak adına Istanbul kulüplerindekine benzer işler yapmadan, belki de 2011’in üzerindeki ilahi adaletle, en başarılı, şanslı kadroyla çalışarak şampiyonluk ve kupaları aldı.
Bizim takımda, mağlubiyette dahi mücadele kırıntısıyla karşılaşsa taraftar her koşulda desteklemeye devam eder, hem oyuncuları hem teknik ekibi hem de yönetimi.
Istanbul United’ı ve büyütülmüşlerini 22-23 sezonu sonunda da, çıkarsız ve manipülasyonsuz her koşulda mücadele edip, devireceğimize bütün kalbimle inanmaya devam ediyorum.
gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından 
Yorum bırakın