gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından

ONUR BERKAY SUİÇMEZ

ANKARA

Ana dilim gibi yabancı dil okuyorum, dinleyebiliyorum, anlayabiliyorum; yazabiliyorum ama herkes kadar konuşmuyorum.

Türkçe o kadar kolay öğrenilebilir bir dil ki; yerlisi olduğun memleketin ana dili neyse o, oranın yaşayanlarına kolaydır diye bir söz varsayımına bakmasak bile; dil öğrenmek adına “insanı insana insanca anlatma aracı” olarak tanımlanan tiyatro kavramı ve bunun yanında; müzik halkoyunları vb. kültürün aktarımını sesle ve vizüel olarak aktaran kimselerle yabancı dil öğrenme çabasında bulunmadan dahi anlaşabiliyorsak belki de yeni dünyaya ayak uydurmanın en baştaki kuralı; hükmetmeye meyilli olmadan evvel;  son CB seçimlerinden önceki “Ekmek için Ekmeleddin” ve 2011’de suçu bireyselleştirip, kurumsal olarak FB’sini kurtarırken önceki seçimlerin neredeyse tamamında kitlesel olarak aldığı oyları kullanışlı kitlesini; hapisten kurtardığı kulüp başkanı ve onun emir erleriyle yönetirken; Bordo-Mavi amblemi kendine meze etmiş şimdiki cumhurbaşkanının şaka yaptığını gören duyan var mı bilmiyorum ama reelde de ekranda önüne yazılanı okuduğu şekildeyse Trol ağına takılmadan; matematik, cebir ve fizik dahilince bütün fen bilimlerini kapsayan kurallı matematiksel denklemlerde de ekonomiyle alakasız sadece rakamlarla sin37=cos53, sin53=cosinüs37 ve birbirini 90 dereceye tamamlayan sinüs-cosinüs değerleriyle bir arada bazı üçgenler değil bütün üçgenlerin iç açıları toplamı 180 derecedir.

İmam-hatipler ne matematik ne mantık ne felsefe dersini almamışken daha önceki yazılarımda belirttiğim şekilde; makine mühendisliği öğrenciliğimi yarıda bırakmama vesile olan matematik sınavından 19 almam ve soruları o zaman lisede okuyan kardeşime yolladığım zaman bütün soruları çözebiliyor olması beni “doğaçlama mühendis olunmaz” sözleriyle tamamen odaklandığım, İletişim Bilimleri macerası; ve çalışmaya devam ettiğim; Sinema – Televizyon’a dair bilimsel yaklaşımları en doğru araçları en basit ve en karmaşıktan öğrenmeye açık olduğum zamanda vaktimi neredeyse hiç heba etmeden hazırlıklı yakalamışken takipçilerimi biraz odaklanmış biraz da dalgın bir bahar alerjisi nezlesiyle bitirdiğim önceki hafta ne kitap okuyabildim ne film seyrettim. Enerjimi korurken dahi zihin o kadar yorulmuş ki; 14 Mayıs’ı 15 Mayıs’a bağlayan akşam, “one minutes” tayfa, tamamını olmasa da çakal ve sansarlarını üzerimize çekip, kavga ettirmeye meylederse yine, bu zamana kadar ne hak ediyorlarsa fazlasıyla karşılığını bulacaklardır.

Haddimi de hattimi de biliyorum. Direkt mesaj yollayacak kadar değerli birileriyle konuşurken direkt mesaj atıyorum, eğer hayatımda yeriniz kalmadıysa her ne kadar Whatsapp Messenger’ı kullanmayı bile bilmese de halkımız; Onur Berkay Suiçmez yazıyor diye bir üst yazı çıktığı zaman rehberinizde ekliysem, size yazdığımı değil kendi rehberimde ekli kalmış arkadaşlara yazdığımı belirtiyor bu durum. Değerimi bilen ve reelde tanıştığımız takipçilerime önerimdir; seçimden önceki akşam bütün sohbetleri sessize almanızı, TV’lerden en çok vakit harcadığınız kanalı değil, hiç seyretmediğiniz kanalı açmanızı ve yapay olmayan, yapay zekayla bile yüzde 25 oy alamayacak iktidar ve destekçilerinin lüks yemek, parti ve sanatçı değil şarkıcılarıyla bir arada nasıl bir yargı sürecine düşeceğine bir arada karar verip, “bir gün bir ziyafete davet edilirsin ki; bi bakmışsın yemek listesinde adın yazılı.” deyimini nasıl reelden visüelize edeceğimi ben planlamaya başladım bile.