Onur Berkay SUİÇMEZ
17.06.2024- Sürmene, Trabzon.
hem bireysel hem de takım olarak rehavete kapılmak bizim neslin huyunda var. keşke tatile muhtaç kalmasak ama memleket havası bütün dertlere dermanken; bu yaz milli maçlar dönemi bitince dinlenip önümüzdeki sezon bitmek bilmeyen enerjiyle başarılı mücadelelere devam etmeli. bu bahar sonlanırken, yaza dâir şimdiden, yani yolun başından yolun sonu görünüyor demeyelim. şampiyon olmasak da mücadele ettik diyelim. hem voleybol hem futbolda eleme turlarında elenmeyi bu memleket hak etmiyor. turnuva yeni yeni yaklaşırken ben bireysel bakış açısıyla kadroları beğendim ya da beğenmedim diyemem. çünkü her iki milli takımımızın da hocası yabancı ve kendi teknik kapasiteleriyle başarılı olma hedefinde, kaybedecek hiçbir durum yok ki elimiz kolumuz ayaklarımız sağlıklıyken de sakatlansak da, nefes alabilirken kupa peşindeki öbür milletlerden korkmadan alışmalı zor maçlardaki kritik performanslara. https://onurberkaysuicmez.wordpress.com/2022/07/11/medya-tuketimi-ve-ozgurluk-uzerine
“önce voleybolda kızlar kazanırsa kupayı tayyip de kalmaz saray da, uşaklar da kazanırsa yazın sonunda abd, rusya erdoğan diye bir aile bırakmayacak sonunda.” yazmıştım önceki günlerde. niye deseniz de demeseniz de kendimce şöyle bakıp yorumluyorum: bizler hem yerli hem milliyken, bizim konuştuklarımızı yapabilmeleri türkiye’de adalet bırakmadıklarından. benim sözüm şimdiki zamanda para etmiyorsa da sözüm söz. yeni yılda tam bağımsız Türkiye ve ne askeri ne sivil darbe olmadan, hükümetin polisleri şarlatanın koruma ordusu olmaktan utanmamakta kararlıysa hâla, ne polis ne askere güven duymamakta haklı olan normâl halktır, normâl halk.
öne çıkarıp sabitlediğim bir gönderim
gündüzleri geceymiş gibi ● yeşil dallarız dünya ağacından 
Yorum bırakın